1931 Bentley 4½-liter ‘blower’ major service

De Bentley 4½-Litre Blower ontstond uit de overtuiging van Sir Henry "Tim" Birkin dat supercharging, in plaats van een grotere cilinderinhoud, de sleutel was tot het succes van Bentley in de internationale autosport. W.O. Bentley was tegen het idee, maar Birkin kreeg steun van Dorothy Paget en gaf Amherst Villiers de opdracht een grote Roots-type supercharger te ontwerpen, die vóór de krukas werd gemonteerd. Om het ontwerp te homologeren voor Le Mans, moest Bentley vijftig Blowers in productie nemen. Deze werden tussen 1929 en 1931 voltooid en voorzien van een open tourer-carrosserie van Vanden Plas. Naast deze straatversies bouwde Birkin in zijn werkplaats in Welwyn vijf speciaal voor het team ontworpen auto's, elk met een gestripte carrosserie, versterkte chassiscomponenten en sterk getunede motoren. Vier van de teamauto's namen deel aan de 24 uur van Le Mans in 1930 en 1931, waar ze spectaculair snel waren, maar mechanisch kwetsbaar. Ze dienden vaak als 'hazen' om het tempo van de fabrieks-6½-liter Speed ​​Six op te voeren. Hoewel de Blowers nooit een grote langeafstandsrace wonnen, werden ze iconen van de Britse autosport vanwege hun buitengewone snelheid en dramatische rijstijl. De productiemodellen, hoewel minder extreem dan de teamauto's, boden opmerkelijke prestaties voor die tijd en verwierven al snel een reputatie vanwege hun kenmerkende supercharger-gehuil. Financiële druk en de spanning van de racesport droegen bij aan het faillissement van Bentley in 1931, waarna Rolls-Royce het bedrijf overnam en de verdere ontwikkeling van de Blower stopzette. Ondanks hun beperkte oplage en wisselvallige raceprestaties werden de Blowers enkele van de meest gevierde Bentleys ooit gebouwd, gewaardeerd om hun technische durf en onmiskenbare karakter. Hun zeldzaamheid, herkomst en connectie met Birkin zorgen ervoor dat zowel de productiewagens als de auto's van het Paget/Birkin-team tot de meest gewilde Britse auto's van voor de oorlog behoren.

Technische gegevens (productie blower)

Motor: Viercilinder OHC-motor met 4 kleppen per cilinder
Cilinderinhoud: 4398 cc
Inductie: Amherst Villiers Mk IV Roots-type supercharger, gemonteerd vóór de krukas, dubbele S.U.-carburateurs die de supercharger voeden
Benzinetank: 95 liter
Ontsteking: Bosch of BTH dubbele bobine/magneetontsteking met twee bougies per cilinder
Inhoud: ca. 175 pk bij 3.500 tpm (productie Blower-specificatie)
Topsnelheid: 175-185 km/u (110-115 mph), afhankelijk van de versnelling
Versnellingsbak: Vierversnellingsbak, handgeschakeld, niet-gesynchroniseerd
Koppeling: Enkelvoudige plaatkoppeling, handmatig bediend
Remmen: Mechanische trommelremmen op alle vier de wielen, bekrachtigd door Bentley
Ophanging: Semi-elliptische bladveren met frictiedempers voor en achter
Aandrijving: Achterwielaandrijving
Wielen: Spaakwielen met Rudge-Whitworth centre-lock naven
Carrosserie: Vanden Plas open tourer
Gewicht: Circa 1700 kg.

Geschiedenis van Bentley 1919-1931

Het beroemde automerk Bentley, opgericht door de heer W.O. Bentley, bestond slechts twaalf jaar (1919-1931) als zelfstandig bedrijf voordat het werd overgenomen door de Rolls-Royce Motor Company. Die twaalf enerverende jaren waren gevuld met raceoverwinningen en vele belangrijke zeges. De naam Bentley als fabrikant van grote, zware, krachtige en robuuste sportwagens staat sinds de roerige jaren twintig in het collectieve geheugen gegrift.

Bentley-auto's wonnen de beroemde 24 uur van Le Mans in de jaren 1924, 1927, 1928, 1929 en 1930. In de jaren dat ze de langeafstandsrace voor productiewagens niet wonnen, eindigden ze als tweede of derde. Niet alleen de successen in Le Mans telden mee, maar ook overwinningen in andere langeafstandsraces zoals de Brooklands 500 mijl-race. De raceoverwinningen waren voornamelijk te danken aan de robuuste constructie van de auto's en de nauwgezette voorbereiding ervan. Bij elke race leerden ze en verbeterden ze de auto's op kleine maar belangrijke details (koplampkappen, gaas op de benzinetank, snelvuldoppen voor motorolie en radiateur, door de bestuurder instelbare remmen).

3-liter

De Bentley 3-liter was het eerste ontwerp van W.O. Bentley. De auto werd gepresenteerd in 1919, maar de eerste exemplaren werden in 1921 verkocht. De viercilinder auto's met hun robuuste constructie waren een klasse apart, omdat ze de grootte en het comfort van de grote toerwagens en sedans combineerden met de wegligging en snelheid van de kleinere sport- en raceauto's. De Bentley was een echte auto voor de sportieve automobilist en kenner, geschikt voor de eigenaar-bestuurder. De Bentley was verkrijgbaar in drie verschillende uitvoeringen, die werden aangeduid met drie verschillende radiatorbadges*. Rood embleem: snel model met kort chassis, Blauw embleem: het vroege type met kort chassis en later het type met lang chassis voor carrosserie op maat, Groen embleem: zeer zeldzaam en gebruikt voor ongeveer achttien snelheden van 100 mph. Deze auto's met groen embleem wonnen de 24 uur van Le Mans in 1924 en 1927 (Old Number Seven). De 3-liter werd gebouwd van 1919 tot 1929.

*De Bentley-radiator en het logo werden ontworpen door de geniale auto-ontwerper Gordon Crosby. Het logo is een 'embleem' en geen 'label', zoals AFC Hilstead stelt in zijn boek 'Those Bentley Days' (uitgegeven in 1953).

6.5-Liter en Speed ​​Six

In 1926 werden de 6.5 Liter en de Speed ​​Six gepresenteerd. Deze zescilindermodellen waren volgens W.O. Bentley de beste auto's die Bentley ooit had gebouwd. De grotere cilinderinhoud was nodig omdat veel klanten een op maat gemaakte, zware sedan-carrosserie op hun chassis hadden gebouwd, waardoor het sportieve element dat het chassis te bieden had, verloren ging. De Speed ​​Six bezorgde Bentley de meeste raceoverwinningen en Le Mans-zeges. In 1929 kwam de Speed ​​Six als eerste over de finish, met de Bentley 4.5 Litre op de tweede, derde en vierde plaats! In 1930 behaalde dezelfde Bentley Speed ​​Six, 'Old Number One', de overwinning, gevolgd door een andere Speed ​​Six op de tweede plaats!

4.5-Liter

Vervolgens kwam de verbeterde viercilinder Bentley 4.5 Litre in 1927. De 4.5 Litre had een motor met vier kleppen per cilinder en twee bougies per cilinder. De meeste van deze auto's kregen een open tourer- of sedan-carrosserie en er werden slechts negen exemplaren met een kort chassis gebouwd.

4.5 Liter Supercharged (Blower)

De 4.5 Litre Blower werd gebouwd in de 'Barnato'-periode. Gefinancierd door de Hon. Dorothy Paget Tim Birkin experimenteerde met succes op Brooklands met zijn Bentley met supercharger en vestigde zelfs het ronderecord op Brooklands met zijn Bentley met supercharger. Omdat Woolf Barnato nu de leiding had over de Bentley-fabriek en W.O. Bentley alleen nog verantwoordelijk was voor de ontwikkeling van de Bentley-auto's, overtuigde Birkin Barnato ervan om een ​​apart team van Bentleys met supercharger in te schrijven voor de 24 uur van Le Mans in 1930. Dit ging in tegen de ideeën van W.O. Bentley, die van mening was dat de supercharger alleen maar problemen zou veroorzaken voor een verder prima en betrouwbare machine. De 24 uur van Le Mans in 1930 bewees dat W.O. gelijk had, want geen van de auto's met supercharger haalde de finish en Barnato en Kidston wonnen met een Speed ​​Six-model.

De 4,5-liter motoren met supercharger waren echte benzineslurpers. De atmosferische 4,5-liter motor verbruikte één liter benzine per 5,6 kilometer, de motor met supercharger verbruikte één liter per 3,5 kilometer. Bovendien werd er een zeer grote benzinetank gemonteerd.

Een ander probleem was dat de bougies in de supercharged motor zeer snel sleten, wat leidde tot vermogensverlies. Bentley-ingenieur Nobby Clarke zei ooit: "De compressor verslindt bougies als een ezel hooi eet." Er zijn slechts 55 Bentley 4.5 liter 'blower'-modellen gebouwd, waarvan 26 met de open Van den Plas tourer-carrosserie.

8-liter

In 1931 zag het meest indrukwekkende Bentley-model ooit het licht: de 8 liter. Deze auto kan worden beschouwd als een echte 'supercar'. Er zijn slechts 100 van deze grote auto's gebouwd.

4-liter

Ook in 1931 werd een kleinere versie van de 8-liter geïntroduceerd, de 4-liter. De auto was ontworpen om de verkoop te stimuleren en zo de wankele financiële situatie van Bentley te verbeteren. De beurskrach van Wall Street in 1929 had een enorme impact op het bedrijf. De 4-liter had hetzelfde chassis, dezelfde transmissie en dezelfde remmen als de 8-liter. De nieuw ontwikkelde 120 pk sterke 'Ricardo'-motor bleek echter te zwak voor het chassis, waardoor de 4-liter nooit het succes werd waarop Bentley had gehoopt. Er werden slechts 50 chassis gebouwd.

Overname door Rolls-Royce in 1931

In 1931 zag het er somber uit voor het bedrijf en ging het failliet. Napier & Son onderhandelden met de curator van Bentley over een overname. Toen kwam er een andere geïnteresseerde partij op het toneel, de British Central Equitable Trust. Zij boden meer dan Napier in een veiling met gesloten biedingen. Later bleek de Trust een dekmantel te zijn voor Rolls-Royce Limited. Rolls-Royce had op slimme wijze de dreiging van een bedrijf dat een zeer onwelkome concurrent had kunnen worden, afgeweerd.

Vanaf 1933 waren alle Bentley-auto's gebaseerd op hun Rolls-Royce-tegenhangers en de productie werd vervolgens verplaatst van Cricklewood naar Derby. Puristen noemen de door Rolls-Royce geproduceerde auto's vaak Rolls-Royce Bentley's. Rolls-Royce zorgde goed voor het merk Bentley. Er werden vele schitterende auto's gebouwd met een duidelijk ander karakter dan de Rolls-Royce-modellen.

_{© Marc Vorgers}